Jedna polisa zamiast setek umów? Zwolennicy mówią wprost: największym problemem są brokerzy, którzy mogą stracić miliony

Coraz więcej dużych instytucji i samorządów zaczyna stawiać na wspólne programy ubezpieczeniowe. Zwolennicy takiego rozwiązania przekonują, że jeden duży system ochrony majątku może być znacznie tańszy, skuteczniejszy i bezpieczniejszy niż dziesiątki oddzielnych polis zawieranych przez pojedyncze jednostki.

Idea jest prosta, zamiast wielu rozproszonych polis zawieranych osobno przez poszczególne jednostki, tworzony jest jeden większy program obejmujący różne instytucje, budynki i elementy infrastruktury. Dzięki temu możliwe jest skuteczniejsze zarządzanie ryzykiem oraz negocjowanie korzystniejszych warunków z firmami ubezpieczeniowymi.

Eksperci rynku ubezpieczeniowego od lat wskazują, że tzw. efekt skali odgrywa w takich przypadkach kluczową rolę. Im większy zakres programu i większa liczba objętych nim podmiotów, tym większa możliwość uzyskania:

• lepszych warunków ochrony,
• szerszego zakresu polis,
• niższych kosztów,
• oraz większej stabilności systemu.

W praktyce wspólne programy mogą obejmować:

• budynki administracyjne,
• transport publiczny,
• instytucje kultury,
• infrastrukturę techniczną,
• spółki komunalne,
• czy majątek należący do samorządów i dużych organizacji.

Zwolennicy takiego modelu podkreślają, że rozproszone ubezpieczenia często oznaczają różne standardy ochrony, problemy organizacyjne i trudniejsze zarządzanie ewentualnymi szkodami. Wspólny system pozwala natomiast uporządkować cały proces i zapewnić bardziej jednolite zabezpieczenie majątku.

Coraz częściej pojawia się również argument, że największymi przeciwnikami takich rozwiązań bywają środowiska brokerów obsługujących indywidualne umowy dla poszczególnych jednostek. W przypadku jednego dużego programu ubezpieczeniowego rola wielu pośredników może zostać ograniczona, ponieważ cały system jest organizowany centralnie i obejmuje większą liczbę podmiotów jednocześnie.

Zwolennicy wspólnych programów wskazują, że właśnie dlatego wokół takich projektów pojawia się tak wiele emocji. W grę wchodzą bowiem nie tylko kwestie organizacyjne i prawne, ale również ogromny rynek usług związanych z obsługą pojedynczych polis i indywidualnych kontraktów.

Duże znaczenie ma także możliwość szybszego reagowania w sytuacjach kryzysowych. Przy jednym, kompleksowym systemie łatwiejsze staje się:

• monitorowanie zakresu ochrony,
• analiza ryzyka,
• obsługa szkód,
• oraz planowanie wydatków w kolejnych latach.

Choć wokół takich rozwiązań nie brakuje dyskusji, zwolennicy wspólnych programów przekonują, że w przypadku dużych instytucji zasada „razem znaczy lepiej” coraz częściej znajduje potwierdzenie również w obszarze ubezpieczeń.